Ar re gozh hag ar merc'hed hag ar baotred vihan, Ha re pere n'int ket gouest da vonet d'an emgann, A laro en o zier, a-barzh mont da gousket, Ur pater hag un ave evit ar Chouanted. Ar Chouanted zo tud vat, i zo gwir gristenien, Savet da zifenn hon bro koulz el hon beleien ; Mar skoont war tal ho tor, m'ho ped, digoret d'e Doue el-se, ma zud vat, digori deoc'h, un deiz. Julian blev-ruz a lare d'e vamm gozh ur mintin : - Me ya-me gant Tinteniag, pa monet a blij din. - Da daou vreur 'deus me losket, ha te me losk ivez Mes mar plij dit de vonet, ra da renay Doue !- Pa zeue ar Chouanted, eus a bep korn a Vreizh, A Dreger hag a Gernev, hag a Wened e-leizh, Ar re c'hlas degouezh gante, e maner Koatlogen, Eus a goste'où Bro-C'hall, tri mil en ur vandenn. - Setu an eur o seniñ, setu an eur sonet, Ma emgamfimp, ur wech all, gant ar c'hozh soudarded. Bec'h warnezhoc'h, paotred a Vreizh, bec'h warnezhoc'h, ha gwelomp ! Mar 'mañ 'n Diaoul en-tu gante, 'mañ Doue en tu ganeomp !- Ha pa oant deut da gregiñ, eñ darc'he el un oac'h Gante bep a vuzuilh vat, gantañ 'met e benn-bazh, E benn-bazh, hag e chapled eus a Santez-Anna, Ha kement a dostae, a oa pilet gantañ. Ha toullet-kaer oa e dog, ha toullet e chupenn, Ha lod eus e vlev troc'het gant un taol a sabrenn, Hag ar gwad a zivere dimeus toull e gostez Ha n'arzave o tarc'hout, hag ouzhpenn e kane. Ken n'hen gwelas ket mui tamm, hag hen gwelas en-dro, Hag hen tennet a gostez dindan ur we'enn derv, O ouelañ leizh e galon, chouket gantañ e benn, An Aotrou Tinteniag paour a-dreuz war e varlenn. Ha p'achue an emgann war-dro an nozvezh, Chouanted a zidoste, re yaouank ha re gozh, Hag a denne o zokoù, hag a lare el-se : - Setu 'mañ goune'et ganeomp, hag hen, siwazh, marv eo ! -